Day: February 2, 2015

ವಿದಾಯ ಹೇಳುವ ಮುನ್ನ…

ಅವಳಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುವಾಗಲೂ
ಹೃದಯ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ವಿರಹದ ನೋವಿಗಿಂತಲೂ
ಅವಳ ಸನಿಹ ಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.
ಅವಳು ಕೊಟ್ಟು ಹೋದ
ನೋವಿನ ಸಾಲವನ್ನು
ನಾ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿಂದಲೇ
ತೀರಿಸುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದು..
ನಾ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ
ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೋಲಿದೆ.
ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹೃದಯದ ಸಾವಿದೆ.
ಅವಳಿಗೆ ಹರಿಸಿದ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳನು
ನೆನಪಿನ ಲೇಖನಿಯೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿ
ಬಾಳಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳಿವು.
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ!
ಆ ಅಕ್ಷರದೊಳಗೆ ನನ್ನ
ಕಣ್ಣೀರೂ ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಹರಿದಿರಬಹುದು.
ಮುಗಿಯದ ಈ ಬಾಳಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣೀರು ಮುಗಿಯುವರೆಗೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಬರೀ ಅವಳ
ನೆನಪಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿದ ನಾನು
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದು
“ಕವಿ ಕಾಣದನ್ನೂ ಕಂಡು ”
ಕವಿಯಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ !

ಅವಳೊಂದು ಸುಂದರ ಸುಳ್ಳು…

ಅವಳೊಂದು ಸುಂದರ ಸುಳ್ಳು
ನನ್ನೆದೆಯ ಚುಚ್ಚುವ ಮುಳ್ಳು
ನಾನು ಸೋತಾಗ ನಕ್ಕು
ಗೆದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವಳು..

ನನ್ನ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ
ವೈರಾಗ್ಯ ಕೊಡಿಸಿ
ನನ್ನ ಏಕಾಂಗಿ ಮಾಡಿ
ಮೊತ್ತೊಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮಾಂಗಿಯಾದವಳು

ಬಾಳದಾರಿಯಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಸಿಕ್ಕು
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ
ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿ ಮರೆಯಾದವಳು..

ಕತ್ತಲೆಯ ಬಾಳಿನಲಿ
ಹಣತೆ ಹಿಡಿದು ಬಂದು
ಬೆಳಕಿನ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ
ಹಣತೆಯನ್ನು ಅವಳೇ ಆರಿಸಿ
ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಕತ್ತಲಾದವಳು..

ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಸಿವುದು
ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ರಾತ್ರಿಯಲಿ
ಚಂದಿರ ಕಾಣಲು ನಿಂತಂತೆ
ನೀರಿರದ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ
ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ನೋಡಲು ಕೂತಂತೆ
ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದೊಳಗೆ
ತೀರವ ಹುಡುಕಿದಂತೆ
ಶಾಯಿಯಿರದ ಲೇಖನಿಯಲ್ಲಿ
ಕವನ ಬರೆದಂತೆ.!

ಮರುಳಾನಾಗಿರುವೆ

ಮರುಳಾನಾಗಿರುವೆ
ನಿನ್ನ ಸಂಗಡವಿರದೆ
ಮರಳಿ ಬಾ ನನ್ನ ಮರೆಯದೆ..
ಎದೆಯ ಕಡಲಿನ ತೀರಕೆ
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಅಲೆಗಳು ಅಪ್ಪಳಿಸಿವೆ
ಈ ತೀರದ ದಾಹ ತೀರಿಸಲು ನೀ ಬರಬೇಕಿದೆ..
ಬಾಡಿದ ಕನಸಿನ ಹೂವುಗಳಿಗೆ
ಮತ್ತೆ ಅರಳುವ ಆಸೆ
ನೀನೊಮ್ಮೆ ನಗಬೇಕಿದೆ…
ನಿನ್ನ ಮನದ ಹೂವು
ಅರಳುವ ಸದ್ದಿಗೆ
ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಿದೆ..
ನೀನಿರದ ವಿರಹದ ಕ್ಷಣಗಳು
ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಚುಚ್ಚಿದೆ!
ಮರಳಿ ಬಾ, ಹೂವಾಗಿಯಾದರೂ
ಎದೆ ಚುಚ್ಚುವ ಮುಳ್ಳಾಗಿಯಾದರೂ..