ಕವಿತೆ ಎಂದರೆ ಹಾಗೇ.

ಕವಿ ಮನಸಿಗೆ
ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ..

ಮಳೆಯಲಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ ನಾಲ್ಕು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ
ಮರಳಿ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ
ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ
ಅವಳು ನೋಡುವ ಪರಿ !

ನಡುಗುವ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ
ಹೃದಯ ಸುಡುವ ವಿರಹ !

ನಾವಿಬ್ಬರು ಜೊತೆಗೆ ನಡೆಯುವಾಗ
ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಅವಳು ಹಿಡಿದಾಗ
ಆ ಕ್ಷಣ ನನಗಾದ ರೋಮಾಂಚನ
ಅದುಕುತ್ತರವಾದ ಅವಳ ಮುದ್ದು ಮೌನ!

Advertisements

One comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s