Author: Vinaykumar

ನನ್ನ ಕಾಡುವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪದಗಳಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ. "ಎನ್ನ ತೊದಲು ನುಡಿಗಳು" ಮತ್ತು "ಭಾವಶರಧಿ " ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎರಡು ಕವನ ಸಂಕಲನ ಬಿಡುಗಡೆ ಕೂಡ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೇವೆಗೆ ಕಹಳೆ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದಿದಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು..

ಒಂದು ಗೋಡೆ ಎರಡು ಕಿಟಕಿಗಳು ..

ಒಂದು ಗೋಡೆ ಎರಡು ಕಿಟಕಿಗಳು ..

ಒಡೆದ ಗೋಡೆಗೆ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ ದಕ್ಕಿದೆ
ಯಾರೂ ಕೇಳದ ಈ ಮನೆಯ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು
ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ಗೋಡೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ..
ಒಂದೆರಡು ಪಕಳೆಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡು,
ತನ್ನನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ ಎಂದು ಮನೆಮಾಲೀಕನನ್ನು
ದುಂಬಾಲು ಬಿದ್ದಿದೆ…
ಮೊದಲರಾತ್ರಿಯ ಕಾಮದಾಟದ ಸದ್ದನ್ನು,
ಆಗಷ್ಟೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಸಿನ ಅಳುವನ್ನು ,
ಮನೆ ಅಜ್ಜಿ ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಈಡೀ ಊರಿನ ದುಃಖವನ್ನು
ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆಯ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು
ಹೀಗೆ ಮನೆಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲ ಮಾತುಗಳಿಗೆ
ಈ ಗೋಡೆ ಕಿವಿಯಾಗಿದೆ..
ಬರೀ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಗೋಡೆಗೆ ಎರಡು ಕಿಟಕಿಗಳು ಜಂಟಿಯಾಗಿವೆ
ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಖುಶಲೋಪರಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಅವತಣಿಸಿವೆ

 

ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ

ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದ್ಮೇಲೆ
ನನ್ನ ಷೂ!, ಸಾಕ್ಸ್ ತೆಗೆದು ಬೇರೆ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಸಿ
ತನ್ನ ಗಾಡಿಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ ಊರುಸುತ್ತೋದಿಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ…

ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಬೈದಾಗ ಹೆದರಿಕೊಂಡು
ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದಿನ ಕಳೆದಾಗ
ಸಂಜೆ ವೇಳೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟದ ಗಿರ್ಮಿಟ್- ಬಜ್ಜಿ ತಂದು
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪ್ಲೇಟಿನಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು
ತಲೆ ಸವರಿ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ..
ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ

ಇಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ಬರುತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಆಚೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ರಾತ್ರಿ ಆದರೂ
ಮನೆಗೆ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ , ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ನಾನೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಬೇಗ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ
ಬರಲಿ ಅಂತ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ .. ಯಾವುದಾದರೂ ಗಾಡಿ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದೊಡನೆ ಆಚೆ ಹೋಗಿ ಅದು ಅಪ್ಪನ ಗಾಡಿ ಅಂತ ನೋಡಲು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆ
ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ

 

ಕಹಳೆ ಜಾಲತಾಣ !

http://www.kahale.org

ಪುಟ್ಟ ಕಥೆಗಳು – 12

ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರನ್ನ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು
ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಚಾಲಕನ ವಿಮಾನ ಏರುವ ಕನಸು ನನಸಾಗದೇ ಉಳಿದಿದೆ !

ದೇಶಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಸತ್ಪ್ರಜೆ ಆಗಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಯುವಕನೊಬ್ಬ
ಮತದಾನದ ದಿನ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿ ನಿಜವಾಗಲೂ ಸತ್ತ ಪ್ರಜೆ ಆದ.

ಉಗ್ರಗಾಮಿಯಾ ಗುಂಡು ಎದೆಹೊಕ್ಕಿದರೂ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದ ಸೈನಿಕ
ತನ್ನ ಪ್ರಾಯದ ಮಗ ತೀರಿಹೋದಾಗ ಬದುಕುಳಿಯಲಿಲ್ಲ

 

ಮೌನದ ನೋವು ಕಾಡುವಷ್ಟು ಮತ್ತೆ ಬೇಡುವಷ್ಟು!

ನಿನ್ನ ತುಟಿಯು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ ಅದೇನೋ
ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳು ಚಂದಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ..
ಕಣ್ಣಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೊರೆಂಟು ಭಾವನೆಗಳ ತರಂಗ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೊಂದೇ ಪಾತ್ರದ ನಾಟಕರಂಗ
ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ನನ್ನ ಕರಗಿಸಬೇಡ
ಇರಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಮೌನದ ನೋವು ಕಾಡುವಷ್ಟು
ಮತ್ತೆ ಬೇಡುವಷ್ಟು

ಮರೆಯಲಾಗದ ಗೆಳೆಯ – ನನ್ನ ಅಪ್ಪ

ಮರೆಯಲಾಗದ ಗೆಳೆಯ – ನನ್ನ ಅಪ್ಪ

ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಮೀರಿ ನನ್ನನ್ನು ಓದಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮಗನಾಗಿ ನೋಡದೇ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನ ಕೈಹಿಡಿದು ನೀವು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು ನೆನೆದರೆ ಕಣ್ಣೀರೊಂದೇ ನನಗೆ ಆಸರೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಮೊದಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಖುಷಿಯೂ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ವರ್ಷ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ, ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ನೀವು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಇರಬೇಕಿತ್ತು ಅಪ್ಪಾಜಿ. ಇಂದು ನೀವು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ.. ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ಡೇ ಅಪ್ಪಾಜಿ. ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬನ್ನಿ ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ!

ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್

ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಬಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿಬಿಡುವರ ಸಂಖ್ಯೆಕ್ಕಿಂತ
ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಹಿಂದಲೇ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವರೇ ಜಾಸ್ತಿ

 

ಕ್ಯೂಬಿಕಲ್ ಭಾಗ -1

ಕಂಬಿಗಳಿರದ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಂತೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಕ್ಯೂಬಿಕಲ್ ಗಳ ನಡುವೆ ರಾಕೇಶ್ ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತಿದ್ದಾನೆ.ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ದುಡಿದು ಅವನು ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ,ಇನ್ನೂ ರಾತ್ರಿ ಘಂಟೆ ೧೧ ಆದರೂ ಮನೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಮರೆತಿರೋದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಇಲ್ಲ.

ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಗೆ ಹೆದರದವನು ಸಿಲ್ಕ್ಬೊರ್ಡು ಗೆ ಹೆದರಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೭ ಘಂಟೆಗೆ ಆಫೀಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ದಿನವಿಡೀ ಸಾಕಷ್ಟು ಕರೆಗಳು, ಮೀಟಿಂಗ್ಸ್ ಗಳು ಅವನ ರಕ್ತವನ್ನು ಹೀರಿವೆ. ಡೆಸ್ಕಿನ ಮುಂದೆ ‘ಪ್ಯಾಟ್ ಆನ್ ದಿ ಬ್ಯಾಕ್’ ಎಂಬ ಜುಜುಬಿ ಅವಾರ್ಡ್ ಹೆಣವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಅವನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ಮೆಸೇಜ್ ಗಳು ಹರಿದಾಡುತ್ತಿವೆ. ಮೊಬೈಲಿನ ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ಸ್ ಗಳ ಬೆಳಕು ಅವನ ಗಮನ ಕೆಡಿಸಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೂ ಘಂಟೆ ೧೨ಕ್ಕೆ ಅವನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯುತ್ತೆ.ಮನೆಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಆಫೀಸ್ನಿಂದ ಬಿಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಕಡೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಬರುವುದರಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ.

ಉಬರ್ ಕ್ಯಾಬ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಕಾರು ಬರಲು ಇನ್ನೂ ೧೦ನಿಮಿಷ ತೋರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹತಾಶೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ…. ಒಂದು ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ಗುಂಪೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಾಲು ಸಾಲು congratulations ಎಂಬ ಉದ್ಘಾರಗಳು ! ತನ್ನ ೧೫ ವರ್ಷದ ಸ್ನೇಹಿತ ರೋಹಿತ್ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿನಿಂದಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಕ್ಯೂಬಿಕಲ್ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದ್ದ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಇಂದು ನಗರದ ಟಾಪ್ ೫ ಅಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ! ಹೃದಯದಿಂದ ಬರದಿದ್ದರೂ hearty congratulationsಅಂತ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ ಸೆಂಡ್ ಮಾಡುವುದರೊಳಗೆ , ಕ್ಯಾಬ್ ಡ್ರೈವರ್ ಕರೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಡ್ರೈವರ್ಗೆ ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಅಡ್ದ್ರೆಸ್ ಹೇಳಿ ಬೇಗ ಬರಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೋಡಿದಾಗ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಲ್ಲ. ಯಾರು ಇಲ್ಲದ ಆಫೀಸಿನ ಕ್ಯೂಬಿಕಲ್ ಗಳು ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಸಾಲು ಸಾಲು ಗೋರಿಗಳಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ screensaver ಅಲ್ಲಿ stay hungry stay foolish ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಟೀವ್ ಜಾಬ್ಸ್ ತನ್ನನ್ನೇ ನೋಡಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ.!!

ಯಾವುದೊ ದೇಶದ ಯಾವುದೊ ಕ್ಲೈಂಟ್ ಗೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನಾನೇಕೆ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ?
ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಿದ್ದ ನನಗೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿ ಅದೆಷ್ಟೋ, ದಿನಗಳಾಯ್ತು!
ತೇಜಸ್ವಿ ಪುಸ್ತಕವೆಂದರೆ ರಾತ್ರಿವಿಡೀ ಓದುತಿದ್ದ ನಾನು, ಇಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಾಸನೆಕೂಡ ಇಲ್ಲ ..ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಾಗ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ್ದ ರೋಹಿತ್ ಕೂಡ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಗಳಿದ್ದ.. !
ಸಿನಿಮಾ ವೆಂದರೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಇಷ್ಟದ ಎಲ್ಲಾ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ!

ಹೌದು ! ನಾನು ನಾನಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ!!
ಒಂದು ಕವಿತೆ ಬರೆಯೋದ್ರಲ್ಲಿರೋ ಸುಖ ಒಂದು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಬರೆಯೋದರಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ತೆರೆಹಿಂದಿನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವದ್ರಲ್ಲಿರೋ ಸುಖ ಘಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನಡೆಯುವ ಕ್ಲೈಂಟ್ ಮೀಟಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ರಾಕೇಶ ತನ್ನೊಳಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅಷ್ಟೊರಳಗೆ ಡ್ರೈವರ್ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ತಾನು ಬಂದಿರೋದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ತನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನ ಡೆಸ್ಕ್ಟಾಪ್ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುವ ‘Passion’ ಎಂಬ ಫೋಲ್ಡರ್ ಅನ್ನು ರಾಕೇಶ ಬಲು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಅವನು ಬರೆದ ಎಲ್ಲ ಅಂಕಣಗಳು. ಕವಿತೆಗಳು ಕಥೆಗಳು ಅಲ್ಲದೆ ತಾನು ಶುರುಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಐಡಿಯಾಸ್ ನ ರೂಪರೇಷೆಗಳು ಆ ಫೋಲ್ಡರ್ ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿವೆ..
ಎಡಗೈನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಡ್ರೈವರ್ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಬುಕಿಂಗ್ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿ. ಕೂಡಲೇ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಿದ.

ಬಲಗೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಮೌಸಿನ cursorಅನ್ನು ‘Passion’ ಫೋಲ್ಡರ್ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ಓಪನ್ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ….!!!!

 

ನೀ ಮುಗುಳುನಗುವಾಗ

ನೀ ಮುಗುಳುನಗುವಾಗ
ಹಾಲಿನ ಕಡಲಿನಂತಿರುವ
ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ
ಅಲೆಗಳು ಮೂಡಿದಂತಿದೆ…
ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಬೆಳ್ಳಗಿರುವ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳಪಿನ ನಡುವೆ
ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ನಿನ್ನ ಬಿಂದಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ..
ಮಾತು ಮತ್ತು ಮೌನ ಅದ್ಯಾರೋ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ
ನಿನ್ನ ತುಟಿಗೆ ಲೇಪಿಸದಂತಿದೆ..
ಸುಯ್ಯನೆ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ
ಮಕ್ಕಳು ಉಯ್ಯಾಲೆ ಜೀಕುವಂತೆ
ನಿನ್ನ ಕಿವಿಯೊಲೆ ತೂಗಿದಂತಿದೆ.

ಮುಂಜಾನೆಯ ತಿಳಿ ಸಲ್ಲಾಪಗಳು – ನಂದಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದು !

ನಿದ್ದೆ ಗೆಟ್ಟಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ಹಾಲಿನ ಕೆನೆಯಂತೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ
ಮುಂಜಾನೆ ಮಂಜಿನೊಳಗೆ ತೂರಿಕೊಂಡು ಬರಲಿರುವ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿವೆ!.

ಆ ಸಿಹಿ ತಂಗಾಳಿಗೆ ನಡುಗುವ ಮೈಮನಗಳು ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಜೊತೆಗೆ ತಂದಿದ್ದ ಶಾಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಗೊಂಡಿವೆ.
ಸೆಲ್ಫಿಗೆಂದೇ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿದ ಮೊಬೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪೋಸುಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು..! EMI ನಲ್ಲಿ ತಂದ  ಹೈ ಎಂಡ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಉದಯದ ಮಜಲುಗಳು ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಒಂದು ತಾಸಿನಿಂದ ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾದು ಕ್ಲಿಕಿಸಿದ ಒಂದು ಫೋಟೋಗೆ ಕ್ಯಾಮರಾಮ್ಯಾನ್ ಖುಷಿಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ

ಅಪ್ಪನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೊಸ ಆಟಿಕೆ ಕದ್ದು ಮಗು ಓಡತೊಡಗಿದೆ.
ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೋ ಅನ್ನೋವುದೇ ಚಿಂತೆ. ಮಗ ಓಡುವುದನ್ನು ಕಲಿತ ಖುಷಿ ಅಪ್ಪನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವರ್ಗವೇ ಆ ಆಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಮಗು ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಲೂ ಒಪ್ಪದೇ ಆ ದೊಡ್ಡ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ.
ಮರದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಬರಿ ಕನಸಿನಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೇಮ ಸಲ್ಲಾಪಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನನಸಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಯಾರಾದರೂ ನೋಡಿದರೆ ಏನು ಗತಿ ಎಂಬ ಭಯಕ್ಕಿಂತ ನೋಡಿದರೆ ನೋಡಲಿಬಿಡು
ಎನ್ನುವ ಸಣ್ಣ ನಾಚಿಕೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಹುಂಬುತನವಿದೆ.

ಜೋತುಬಿದ್ದ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅಂಟಿಸಲು ಒಂದಿಷ್ಟು ಯುವಕ ಯುವಕಿಯರು ಏದುಸಿರಿನಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೊತ್ತು ಓದಿ ಹರಿಸಿದ್ದು ಬೆವರೋ ಅಥವಾ ಮಂಜಿನ ಹನಿಯೊ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬಲಗೈಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ವಾಚ್ ಅವರು ಓಡಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಬೆವರಿಲ್ಲದೇ ಎಣಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಬಂದಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲಾಗದೇ ಮೊಮ್ಮಗನ
ಕೈಯಿಡಿದು ಕೂತಿದ್ದಾಳೆ. “ಕಾಮನ್ ಅಜ್ಜಿ..! ಕಾಮನ್ ..!”ಎಂದು ಏಳು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಒಂದೇ ಸಮನೇ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಮಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಊದಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಕಾಲನ್ನು ಮಗ ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾನೆ..

ಒಂದು ಸುಂದರ ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಲ್ಲಾಪವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಆಗ ತಾನೇ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಎಲ್ಲ ಗಾಡಿಗಳಿಂದ ಸೇರಿ ಉದಯಿಸುವ ಕಪ್ಪು ಮೋಡವನ್ನು ತೂರಿಕೊಂಡು
ನಮ್ಮ ಗಾಡಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದೆ !