ಭಾವಕೊಂದು ಸಾಲು

ಮನಸಿನಲಿ ಮೂಡಿದ ,ಕಾಡಿದ ಭಾವಕ್ಕೆ ಬರೆದ ಸಾಲು

ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆ ಹೀಗಿದೆ !

ಊರಿನ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ
ಸಾಬರ ಬಳೆ ಅಂಗಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಹುಡುಗಿ
ತನ್ನ ಮುಂಗುರುಳ ಸರಿಸುತ್ತ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಅವಳ ಕೈಸೇರಿ ನಾಚುತ್ತಿರುವ ಬಳೆಗಳೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ !
ಕಣ್ಣ ಮಿಟುಕಿಸುವುದರೊಳಗೆ ಚಿಟ್ಟೆಯಂತೆ ಹಾರಿ
ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ತಯಾರಾಗುವ ಮಾನವ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ..
ಇತ್ತ ತೇರಿಗೆ ಎಸೆಯುವ ಉತ್ತತ್ತಿಗಳು
ಬೋಳು ತಲೆಗಳ ಮೇಲೆ , ಆಂಟಿಗಳ ಬೆನ್ನಿಗೆ
ಬಿದ್ದಷ್ಟು ಬೀಳಲಿ ಎಂದು ಚಾಚಿದ ಅಜ್ಜಿಗಳ ಸೆರಗಿಗೆ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿನ ಗುಂಡುಗಳಂತೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತಿವೆ !!
ನಾನಾಕಿದ ಚಪ್ಪಲಿ ನಿಂತಲ್ಲೆ ತೆಗೆದು ತೇರಿಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು
ಉತ್ತತ್ತಿ ಒಗೆದೆ..
ಅವುಗಳನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಲು ,
ಗಾಜಿನ ಬಳೆತೊಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ , ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಬಂದ ಜೋಡಿಉತ್ತತ್ತಿಗಳನ್ನು
ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವ ಕ್ಯಾಚಿನಂತೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ ..!
ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಅದೇ ಹುಡುಗಿ, ಅದೇ ಮುಗುಳ್ನಗು , ಅದೇ ಬಳೆಗಳು !!

ಮುಂದಿನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ
ಅವಳತ್ತ ನಡೆದೆ..
ತೇರು ಪಾದಗಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ಪುನಃ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದರೊಳಗೆ
ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿ ೨೦ ಉತ್ತತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಹಾಕಿದ್ದೆವು.. ಒಂದಿಷ್ಟು ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ !

ಜೊತೆಗೆ ತಿಂದಿದ್ದಕ್ಕೇನೋ ,
ಮಂಡಕ್ಕಿ , ಮಿರ್ಚಿ ಬಜ್ಜಿ ಯಾವುದು ಖಾರವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ !
ಅವಳು ಕೊಡಿಸಿದ ಜಿಲೇಬಿ ಕೂಡ ಅವಳ ನಗುವಷ್ಟು ಸಿಹಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ !
ನಾನು ಊದಿಕೊಟ್ಟ ಹೃದಯಾಕಾರದ ಬಲೂನು ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ
ಅವಳು ಕೊಡಿಸಿದ ಬಣ್ಣದ ಗಾಳಿಪಟ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ ..
ಮುಂಗುರಳ ಸರಿಸಿದ ಅವಳ ಬೆರಳೀಗ ನನ್ನ ಬೆರಳಿಡಿದು ಊರ ಮುಖ ನೋಡಿದೆ !
ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ ನಮ್ಮೂರ ಜಾತ್ರೆ ಹೀಗಿದೆ !

 

Advertisements

ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಾಗಿದೆ ….

ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಾಗಿದೆ ….
ತನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ತುಳಿದರೂ
ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ
ಪೇಪರ್ ಮಾರುವನ ಸೈಕಲ್ ನ ಪೆಡೆಲ್ಗಳಿಗೆ …

ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಾಗಿದೆ
ನಿನ್ನೆ ಉಳಿದು , ಇಂದು ಚಿತ್ರಾನ್ನಕ್ಕೂ ಬಾರದೆ
ಭಿಕ್ಷಕಿಯ ಜೋಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚನೆ ಸೇರುವ ಸಿರಿವಂತರ ಬಡ ಅನ್ನಕ್ಕೆ

ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಾಗಿದೆ
ಟ್ರಾಫಿಸ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಮ್ಯಾರಥಾನ್ ಅಲ್ಲಿ ಓಡುವಾಗೆ ಓಡುವ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ
ಹಾಗೂ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಲೂನಿನಒಳಗಿರುವ ಬಡ ಬಿಸಿ ಉಸಿರಿಗೆ …

ಮತ್ತೆ ಬೆಳಗಾಗಿದೆ
ಊರಾಚೆಯ ಪುಟ್ಟ ಚಹಾದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ
ಒಬ್ಬ ರೈತ ಉದ್ರಿ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಸೇದುವ ಬೀಡಿಗೆ
ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ನಾಯಿಗೆ
ಅವನಾಕುವ ಬ್ರೆಡ್ಡಿಗೆ

 

ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ

ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದ್ಮೇಲೆ
ನನ್ನ ಷೂ!, ಸಾಕ್ಸ್ ತೆಗೆದು ಬೇರೆ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಸಿ
ತನ್ನ ಗಾಡಿಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ ಊರುಸುತ್ತೋದಿಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ…

ಸಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಬೈದಾಗ ಹೆದರಿಕೊಂಡು
ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದಿನ ಕಳೆದಾಗ
ಸಂಜೆ ವೇಳೆ ನನಗೆ ಇಷ್ಟದ ಗಿರ್ಮಿಟ್- ಬಜ್ಜಿ ತಂದು
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪ್ಲೇಟಿನಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು
ತಲೆ ಸವರಿ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ..
ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ

ಇಲ್ಲೇ ಹೋಗಿ ಬರುತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಆಚೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ರಾತ್ರಿ ಆದರೂ
ಮನೆಗೆ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ , ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ನಾನೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಬೇಗ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ
ಬರಲಿ ಅಂತ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ .. ಯಾವುದಾದರೂ ಗಾಡಿ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದೊಡನೆ ಆಚೆ ಹೋಗಿ ಅದು ಅಪ್ಪನ ಗಾಡಿ ಅಂತ ನೋಡಲು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆ
ಆ ಬಾಲ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ

 

ಕಹಳೆ ಜಾಲತಾಣ !

http://www.kahale.org

ಪುಟ್ಟ ಕಥೆಗಳು – 12

ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರನ್ನ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು
ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಚಾಲಕನ ವಿಮಾನ ಏರುವ ಕನಸು ನನಸಾಗದೇ ಉಳಿದಿದೆ !

ದೇಶಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಸತ್ಪ್ರಜೆ ಆಗಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಯುವಕನೊಬ್ಬ
ಮತದಾನದ ದಿನ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿ ನಿಜವಾಗಲೂ ಸತ್ತ ಪ್ರಜೆ ಆದ.

ಉಗ್ರಗಾಮಿಯಾ ಗುಂಡು ಎದೆಹೊಕ್ಕಿದರೂ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದ ಸೈನಿಕ
ತನ್ನ ಪ್ರಾಯದ ಮಗ ತೀರಿಹೋದಾಗ ಬದುಕುಳಿಯಲಿಲ್ಲ

 

ಮೌನದ ನೋವು ಕಾಡುವಷ್ಟು ಮತ್ತೆ ಬೇಡುವಷ್ಟು!

ನಿನ್ನ ತುಟಿಯು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ ಅದೇನೋ
ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳು ಚಂದಿರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ..
ಕಣ್ಣಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೊರೆಂಟು ಭಾವನೆಗಳ ತರಂಗ
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನದೊಂದೇ ಪಾತ್ರದ ನಾಟಕರಂಗ
ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು ನನ್ನ ಕರಗಿಸಬೇಡ
ಇರಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಮೌನದ ನೋವು ಕಾಡುವಷ್ಟು
ಮತ್ತೆ ಬೇಡುವಷ್ಟು

ಮರೆಯಲಾಗದ ಗೆಳೆಯ – ನನ್ನ ಅಪ್ಪ

ಮರೆಯಲಾಗದ ಗೆಳೆಯ – ನನ್ನ ಅಪ್ಪ

ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಮೀರಿ ನನ್ನನ್ನು ಓದಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮಗನಾಗಿ ನೋಡದೇ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನನ್ನ ಕೈಹಿಡಿದು ನೀವು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು ನೆನೆದರೆ ಕಣ್ಣೀರೊಂದೇ ನನಗೆ ಆಸರೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಮೊದಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಖುಷಿಯೂ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ವರ್ಷ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ, ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ನೀವು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಇರಬೇಕಿತ್ತು ಅಪ್ಪಾಜಿ. ಇಂದು ನೀವು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ.. ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ಡೇ ಅಪ್ಪಾಜಿ. ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬನ್ನಿ ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ!

ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್

ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಬಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿಬಿಡುವರ ಸಂಖ್ಯೆಕ್ಕಿಂತ
ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಹಿಂದಲೇ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವರೇ ಜಾಸ್ತಿ

 

ನೀ ಮುಗುಳುನಗುವಾಗ

ನೀ ಮುಗುಳುನಗುವಾಗ
ಹಾಲಿನ ಕಡಲಿನಂತಿರುವ
ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ
ಅಲೆಗಳು ಮೂಡಿದಂತಿದೆ…
ಬೆಳದಿಂಗಳಿಗಿಂತ ಬೆಳ್ಳಗಿರುವ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಹೊಳಪಿನ ನಡುವೆ
ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ನಿನ್ನ ಬಿಂದಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ..
ಮಾತು ಮತ್ತು ಮೌನ ಅದ್ಯಾರೋ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ
ನಿನ್ನ ತುಟಿಗೆ ಲೇಪಿಸದಂತಿದೆ..
ಸುಯ್ಯನೆ ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ
ಮಕ್ಕಳು ಉಯ್ಯಾಲೆ ಜೀಕುವಂತೆ
ನಿನ್ನ ಕಿವಿಯೊಲೆ ತೂಗಿದಂತಿದೆ.

ಏಕೆ ಬೇಜಾರು ನಿನಗೆಂದೇ …

ಭಾವಶರಧಿ

ಏಕೆ ಬೇಜಾರು ನಿನಗೆಂದೇ
ಬರೆಯುವೆ ಮೊತ್ತೊಂದು ಸಾಲು..
ಸಾವಿರ ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಿಂತ
ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮೌನವೇ ಎಲ್ಲಕಿಂತ ಮಿಗಿಲು.. ನನ್ನೆದೆಯ ಮುಗಿಲು..
ಕನಸಿನ ಮನೆಗೆ ಬಾಗಿಲು..
ಇರಲಿ ಆ ತುಂಟು ಕೋಪ ಎಂದಿಗೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ
ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ನನ್ನದೆಯಲಿ ಮೂಡುತಿರುವ ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ಮೊಗದ ಹಾಗೆ
ಬೇರೇನು ಬೇಕು ನನಗೆ ಸ್ನೇಹ ನದಿಯ ಬಿಟ್ಟು
ನಿನಾದರೆ ಕಡಲು, ತೀರವೇ ನನ್ನ ಹೃದಯ
ಅಪ್ಪಿಕೋ ನನ್ನನು, ಅಲೆಯು ತೀರವನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸುವಂತೆ

View original post