KannadaStories

ಎದೆಯ ಒಳಗೆ ಬರಲು ಬೇಕಾ ಸಮಯ..?!

ಇನಿಯ
ಎದೆಯ ಒಳಗೆ
ಬರಲು ಬೇಕಾ
ಸಮಯ..
ಗೆಳೆಯ
ಕೇಳೋ
ವಿಷಯ
ನಿನದೇ ನನ್ನ
ಹೃದಯ.

20000+ views!

A big thank you to all my readers for this small milestone 🙂

Keep reading! Keep blogging!!

 

ಪುಟ್ಟ ಕಥೆಗಳು – 4

ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ತೃಪ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಸದಾ ನಷ್ಟದ ಬಗ್ಗೆ, ಸೋಲಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಅವನ ಮನೆಯವರು ಭಯಗೊಂಡು, ರಕ್ತ ತಪಾಸಣೆ ಮಾಡಿಸಿದರು
ಎಲ್ಲವೂ ನಾರ್ಮಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ಬಿ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಅಂತ ಆತನ ರಕ್ತ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು!!

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ತಾನು ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಆಸೆ ಇತ್ತು.
ಒಂದು ಸಾಧನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ತಯಾರಿಯು ಮಾಡಿದ್ದ
ಆದರೆ ಆತನ ಸಾಧನೆ ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ
ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ. ಅವನು ಬೇಸರಗೊಂಡು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ.
ಮರುದಿನವೇ ಎಲ್ಲಾ ಪೇಪರ್ ಗಳಲ್ಲಿ
” ನಗರದಲ್ಲಿ ಯುವಕನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ” ತಲೆಬರಹದೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಹಣೆಬರಹ ಮುಗಿದಿತ್ತು

ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಗಂಗಮ್ಮ
ತನ್ನ ಗಂಡ ಮತ್ತು ಗಂಡನ ಮನೆಯವರ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವನ್ನು
ಅನಾಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
35 ವರ್ಷದ ನಂತರ, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಆಚೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.
ಗಂಗಮ್ಮ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾಳೆ.
ಆ ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರು – ಅನಾಥೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಗಂಗಮ್ಮನ ಮಗಳು

ಪುಟ್ಟ ಕಥೆಗಳು – 3

ಕೆಂಪು ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿದ್ದಿತು
ಎಲ್ಲ ವಾಹನಗಳು ಸ್ಥಬ್ದವಾದವು.
ಭಿಕ್ಷುಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರ
ಅದು ಹಸಿರು ಸಿಗ್ನಲ್ ಆಗಿತ್ತು!

ಅವನು ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳುಹಿಸಿದನು
ಅವಳು accept ಮಾಡಿದಳು
ಅವನು ಅವಳ ಫೋಟೋ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿದನು
ಇವಳು ಸಹ ಅವನ ಫೋಟೋ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿದಳು
ಅವನು ಲವ್ ಯೋ ಅಂತ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸಿದ
ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಿದಳು
ಇವನೂ ಅವಳನ್ನು ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ,
ಮೊತ್ತೊಬ್ಬಳಿಗೆ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ಅಂದು ಅವನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯ ಮದುವೆ ಇತ್ತು.
ಬದುಕದಿರಲು ನಿರ್ಣಯಿಸಿ, ರೇಲ್ವೆ ಹಳಿ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ರೈಲಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ
ತನ್ನ ಇನಿಯನ ಮದುವೆ ನೋಡಲಾಗದೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯಗೆ ಅವಳು ಬಂದಿದ್ದಳು.
ರೈಲು ಬರೋದ್ರೊಳಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹವಾಗಿತ್ತು.
ಮುಂದಿನವಾರ ಅದೇ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮದುವೆ!
ಪ್ರೀತಿ ಮಧುರ : ಬದುಕು ಸುಂದರ !!

ಪುಟ್ಟ ಕಥೆಗಳು – 2

ಎಷ್ಟೋ ವರುಷಗಳ ನಂತರ
ತನ್ನ ಊರಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ.
ತನ್ನ ತರಗತಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ
ಅಂದು ಗೀಚಿದ್ದ ಅವಳ ಹೆಸರು ಇನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು!
ಅವನ ಮನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಗೆ!

ಅವನು ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ
ಮನೆಯವರು ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ,
ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ದೂರು ಕೊಟ್ಟು ಹುಡುಕಿಸಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ
ಒಂದೇ ವಾರದಲ್ಲಿ ಅವನಿದ್ದ ಜಾಗ ಹುಡುಕಿ
ಛಂಗನೆ ಹಾರಿ ಆತನ ಎದೆತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು
ಅವನು ಸಾಕಿದ್ದ ನಾಯಿ.

ಎಂದೂ ಯಾರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡದಿರುವ ಒಬ್ಬನಿಗೆ
ಅಂದೇಕೋ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಸಹ್ಯವೆನಿಸಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ
ವೃದ್ಧೆ ಭಿಕ್ಷುಕಿಗೆ ಎರಡೊತ್ತಿನ ಊಟ ಕೊಡಸಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋದ
ಹತ್ತು ವರುಷದಿಂದ ಅವನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಮೋಷನ್ ಲೆಟರ್
ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಂದು ಕಾದು ಕುಳಿತಿತ್ತು !

ಬದುಕಿನ ಮೇಲಿನ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆ …

ಬದುಕಿನ ಮೇಲಿನ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆ
ಮನದ ಕಾರ್ಮುಗಿಲಿನ ಹಾಗೆ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಎಲ್ಲ ಉತ್ತರವೂ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗೇ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ, ಕಾಡುತ್ತಿದೆ
ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದ ಅಸಹಾಯಕತೆ
ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಮುಗಿಯದ ವ್ಯಥೆ
ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ, ಅಸಂಬಂಧ ಯೋಚನೆಗಳ
ಘರ್ಷಣೆ ಮನದೊಳಗೆ..
ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದಾಗೆ
ಹುದುಗಿಹೋಗಿದೆ ಧೈರ್ಯ ನನ್ನೊಳಗೆ..
ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ
ಸ್ನೇಹ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಿಕರಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ
ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೇರು ಆಳವಾಗಿಲ್ಲ

ಈ ಬೆತ್ತಲೆ , ಕತ್ತಲೆ ಬದುಕಿಗೆ
ಬೆಳಕಿನ ವೇಷದ ಹಂಗು ಯಾಕೆ ?
ಸಾಯೋವರೆಗೆ ಈ ಬದಕನ್ನು
ಸಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬದುಕಬೇಕೇ ?

ಐಟಿತಜ್ಞ – ೮

ಊರಲ್ಲಿ ಮನೆಯಿದ್ದರೂ
ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಮನೆಗಾಗಿ Home Loanu
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಎರಡೆರಡಿದ್ದರೂ
ಕಾರ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ planu 
ಎಷ್ಟು salary ಇದ್ದರೂ
savings ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವನು
– ಐಟಿತಜ್ಞ

ದೇವರ ಹುಚ್ಚು

‘ದೇವರ ಹುಚ್ಚು’ ಜೋಗಿ ಅವರು ಬರೆದ ಕಾದಂಬರಿ
ಇಲ್ಲಿ ರಂಗನಾಥ ಮತ್ತು ರಾಜಶೇಖರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳು. ರಂಗನಾಥ ಅಪ್ಪಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗ.
ರಾಜಶೇಖರ ಕ್ಷೌರಿಕನ ಮಗ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಮನೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದುದರಿಂದಲೇ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು. ಆದರೆ ವಿಚಾರಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ತುಂಬಾ ಅಂತರವಿತ್ತು .
ರಂಗನಾಥ ತಾನೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಾಗಿದ್ದರೂ ಧರ್ಮದ ಪರಿಪಾಲನೆ, ದೇವರ ಇರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ತರ್ಕವೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದ.
ದೇವರು ನಿಜವಾಗಲು ಇರುವನೇ ? ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರವಿರುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ಇದೆಯೇ ? ನಿಜವಾಗಲು ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳೇ ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿವಷ್ಟು ಬಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರಂಗನಾಥ.ಇವನ ಹುಚ್ಚು ತರ್ಕಗಳಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಮ್ಮೆ ಮೌನದಿ ಸಮ್ಮತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲುವೊಮ್ಮೆ ಅವನಿಗೆ ಸವಾಲೆಗೆದು ವಾದ ಮಾಡಲಾಗದೇ ವಿಫಲನಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಶೇಖರ.

ರಂಗನಾಥ ಸಾವನಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯೋ ? ಅಥವಾ ಕೊಲೆಯೋ ? ಎಂದು ತನಿಖೆ ಮಾಡುವುದು ಪೋಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾದ ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತ ರಾಜಶೇಖರ.
ಮುಂದೇನಾಯ್ತು ? ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ 🙂

https://sapnaonline.com/devara-hucchu-jogi-ankita-pustaka-883142

ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೆ

ಪುಸ್ತಕ : ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೆ
ಲೇಖಕರು : ಗುರುರಾಜ ಕರಜಗಿ
ಪುಟಗಳು :೨೦೦
ಬೆಲೆ : ೧೨೫

ಡಾ .ಗುರುರಾಜ ಕರಜಗಿ ಅವರ ‘ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೆ ‘ಹೊತ್ತಿಗೆಯು ನೂರು ಬೆಳಕಿನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರತಿ ಕಥೆಯು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮನ ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಹೆಣೆಯಲಾಗಿದೆ.ಚಿಕ್ಕ ಕಥೆಗಳಿದ್ದರೂ ಚೊಕ್ಕವಾಗಿ ನೀತಿ ಪಾಠವನ್ನು ಓದುಗರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಲೇಖಕರು ಸಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುವ ಕಥೆಗಳು ಲೇಖಕರ ಅನುಭವದಿಂದ ,ಅನುಭಾವಿಗಳಿಂದ,ಅನುವಾದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ.
ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತಿರುವ ಇವರ ಲೇಖನಗಳು ಜನರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಹಲವಾರು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇವರ ಕಥೆಗಳು ಪ್ರಭಾವಬೀರಿದೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ಕಥೆಗಳು ಬರೀ ಕಥೆಗಳಾಗದೇ ಕೃತಿಗಳಾಗಿವೆ ಅಲ್ಲದೆ ಓದುಗರ ಚಿಂತನೆಗೆ ,ಕನಸುಗಳಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದೆ

‘ಕರುಣಾಳು ಬಾ ಬೆಳಕೆ’ಒಟ್ಟು ಐದು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ  ಹೊರಬಂದಿವೆ. ನಾನೀಗ ಭಾಗ-೧ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀವೂ ಓದಿ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನದಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ !

https://sapnaonline.com/shop/Author/gururaj-karajagi

ನಾನೊಬ್ಬ ಅನಾಥ

ನಾನು ಆರು ತಿಂಗಳು ಕೂಸಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಹಡೆದವ್ವ ನನ್ನನ್ನು ಬಡತನದ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತೂಗಲು ಇಚ್ಚಿಸದೆ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಕಸದ ತೂಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಅವಳು ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಳಂತೆ!.

ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ತಿಂಗಳ ಮಗಳಿದ್ದರೂ ಕಸದ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ಎಡಬಿಡದೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಿಸಿ ತನ್ನ ಎದೆ ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟು ಸಂತೈಸಿ ತನ್ನ ಮಗನಂತೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನ ಸಾಕಿದ ನನ್ನ ಸಾಕವ್ವನ ಹೆಸರು ಲಕ್ಷಮ್ಮ .ಅವಳದ್ದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜಾತಿ. ಎಷ್ಟೇ ಆದರೂ ನಾನು ಬೀದಿ ಮಗುವಲ್ಲವೇ ಲಕ್ಷಮ್ಮನ ಗಂಡನಿಗೆ ನಾನೆಂದರೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ . ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುವುದು ,ಬೈಯುವುದು ಮಾಮೂಲಿ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಲಕ್ಷಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಜಗಳವಾಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಡೆದು ನನಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾತ್ರೆ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಚೆನ್ನೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೂರಿಸಿ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದ .

ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಕ್ಬಾಲ್ ಎನ್ನುವರ ಮನೆಯಲಿದ್ದೆ . ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತಂದಿದ್ದರು.ಇಕ್ಬಾಲ್ ಗೆ ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿಹೋಗಿದ್ದರು.ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಅವರ ಜೀವನೋಪಾಯ.
ಅವರದ್ದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಧರ್ಮವಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಸೀದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದವರಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮದ ದೇವರುಗಳ ಫೋಟೋ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು. ಯಾವ ದೇವರ ಮೇಲಾದರೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಡು ಆದರೆ ಮಾನವೀಯತೆ ಮಾತ್ರ ಮರಿಬೇಡ ಎಂಬ ಭೋದನೆ ಅವರದ್ದು. ನಿಜವಾದ ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಅವರಿಂದಲೇ.
ಆಗ ಆರು ವರ್ಷ ನನಗೆ .ಒಂದು ದಿನ ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಅವರು ತೀರಿಹೋದರು. ನಾನಾಗ ಮತ್ತೆ ಅನಾಥ

ಇಕ್ಬಾಲ್ ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನನ್ನು ‘ಗುರುನಾಥ ಸಿಂಗ್ ಬಾಲಶ್ರಮ’ಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಆಶ್ರಮವದು.
ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಜನ ಗೆಳೆಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೊಂದು ಅನಾಥರಿದ್ದಾರೆ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ನಾವ್ಯಾರು ನಮ್ಮ ಅನಾಥರನ್ನಾಗಿಸಿದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ನಿಂದಿಸಿದವರಲ್ಲ ,ಶಪಿಸಿದವರು ಅಲ್ಲ . ಬದಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರ ಮುಖದ ಪರಿಚಯವೂ ಇಲ್ಲದ ಬದುಕುತಿರುವ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ವಿಷಾದವಿತ್ತು. ಎಂದೂ ಅಳಿಸದ ನೋವಿತ್ತು.

ಅದೊಂದು ದಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಒಂದು ದಂಪತಿ ನನ್ನನ್ನು ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅಂದಿಗೆ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೊಸ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ . ಅಪ್ಪ ಜೋಸೆಫ್ ಆಗರ್ಭ ಶ್ರೀಮಂತ. ಅಮ್ಮ ಎಲಿಸಬೆತ್. ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಾಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಮೊದಲ ಮಗ ಆಂತೋನಿ. ಮೂರು ದಿನವಾದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ದತ್ತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡವರಲ್ಲ ಅವರ ಮನೆಯ ಜೀತದಾಳಾಗಿ ಎಂದು . ಅವರ ಮನೆಯ ಕಸದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅವರ ಮನೆಯ ಕಕ್ಕಸ ರೂಮನ್ನು ನಾನೇ ತೊಳೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬೇರೆ ವಿಧಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.ನೋವು ನುಂಗುತ್ತ ಹೇಗೋ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದೆ. ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಭಿಮಾನ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ . ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿ ಬಂದೆ.

ಆಗ ನನಗೆ ಎಂಟು ವರ್ಷ. ಮತ್ತೆ ಅನಾಥಾಶ್ರಮ ಸೇರಿದೆ. ನಾನು ಕೇವಲ ಊಟ ನಿದ್ದೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಡೀ ದಿನ ಕಾರ್ಮಿಕನಾಗಿ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಲು,ಪಾನಿಪೂರಿ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ,ಪೇಪರ್ ಮತ್ತು ಹಾಲು ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಣ ಕೂಡಿಡುತ್ತಾ ಬಂದೆ. ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದವನಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅರಿವಿತ್ತು ನನಗೆ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ಎಂದು. “ನಾ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ನನ್ನನ್ನು ಹೊರಲು ನಾಲ್ಕು ಜನವನ್ನಾದರೂ ಗಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಛಲವಿತ್ತು. ಅನಾಥನಾಗಿ ಬೆಳೆದ ನಾನು ನನ್ನ ಸಾವು ಅನಾಥವಾಗಬಾರದು ಎಂಬ ಕಳಕಳಿ ಇತ್ತು.” ಕಷ್ಟದಿ ಹರಿಸಿದ ಬೆವರಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿ ಮೇಲೆ ಬೆಲೆಯಿದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು .
ನಾನು ಹಿಂದೂ (ಲಕ್ಷಮ್ಮ ), ಮುಸ್ಲಿಂ (ಇಕ್ಬಾಲ್ ), ಕ್ರೈಸ್ತ (ಜೋಸೆಫ್ ) ,ಸಿಖ್ (ಗುರುನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಆಶ್ರಮ)
ಧರ್ಮದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ,ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ಯಾವ ಧರ್ಮದ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲ . ಒಬ್ಬ ಅನಾಥನಿಗೆ ಯಾವ ಧರ್ಮ ಯಾವ ಜಾತಿ ಅಲ್ಲವೇ ?

ಈಗ ನನಗೆ ೩೦ ವರ್ಷ. ” ಹೊಸಬೆಳಕು” ಎಂಬ ಅನಾಥಾಶ್ರಮ ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಶಾರದ ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಮಡದಿ. ಆಶ್ರಮದ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೂ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೇ .ನನ್ನ ಅನಾಥಾಶ್ರಮದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವ ಜಾತಿಯೂ ಇಲ್ಲ ,ಧರ್ಮವೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಒಂದು ಕನಸು ಇದೆ. ಒಂದು ಗುರಿ ಇದೆ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ” ಕನಸು ” ಅವರ ಧರ್ಮವೆನ್ನಬಹುದು.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು
ದೇವರು ನಿಮಗೆ ಅಪ್ಪ ,ಅಮ್ಮ ,ಅಕ್ಕ ,ತಂಗಿ , ಅಣ್ಣ ,ತಮ್ಮ ಬಂಧು ಬಳಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ಧನ್ಯರು.
ನೆನಪಿರಲಿ ಎಲ್ಲರು ಇದ್ದೂ ನೀವು ಅನಾಥರಾಗಬೇಡಿ.

ಇಂತಿ
ಒಬ್ಬ ಅನಾಥ
ಅಲ್ಲ ಅಲ್ಲ
ನಿಮ್ಮೊಳಗೊಬ್ಬ

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : Google images