Life is beautiful

ಲೈಫ್ ಇಸ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ -೧

ತುಂಬಿದ ಬಸ್ಸು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಬ್ಬದ ನಿಮಿತ್ತ ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ನಿಲ್ಲಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಜನ ತುಂಬಿದ್ದರು ‘ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ‘ಎಂದು ಕೆಂಪು ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಹಲಗೆಯ ಕೆಳಗಿನ ಎಲ್ಲ ಸೀಟುಗಳು ಹೆಂಗಸರಿಂದಲೇ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದವು. ವಯೋವೃದ್ಧರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ನಿದ್ದೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಯೋಧರು ಯಾರು ಬಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಆ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅಂಧ ಕೂತಿದ್ದ.ಕಪ್ಪು ಕನ್ನಡಕ ಹಾಕಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಆ ಕಡೆ ಈ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಅಂಗವಿಕಲರಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಕೂತಿದ್ದ. ದಪ್ಪ ಮೀಸೆ, ಭೀಮನ ಭುಜಬಲ ,ಕೀಸೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ. ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಿಟಕಿಯ ಗ್ಲಾಸಿಗೆ ಒರಗಿ ಮಲಗಿದ್ದನು ಆದರೆ ಅವನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಅಂಗವಿಕಲನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ .
ಆ ನೂಕು ನುಗ್ಗಲಿನ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಇದ್ದಳು.. ಅವಳಿಗೆ ೭೦ರಹರೆಯವಿರಬಹುದು .ಅವಳು ಮದ್ದೂರಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಿಂತುಕೊಂಡೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದಳು
ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಯಾರೊಬ್ಬರು ಅವಳಿಗೆ ಸೀಟು ಕೊಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಮೂರು ತಾಸಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಯಾರು ತಾನೇ ತಮ್ಮ ಸೀಟು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಾರು?
ಆದಾಗೆ ಬಸ್ಸು ಕೆಂಗೇರಿ ದಾಟಿತ್ತು. ಆಗ ಡ್ರೈವರ್ ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ. ಮೊದಲೇ ತುಂಬಿದ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೂಕು ನುಗ್ಗಲು ಉಂಟಾಯಿತು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ನೂಕಿದ್ದ. ಅವಳು ಸೀದಾ ಮುಂದೆ
ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಫಿಲಂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಳು. ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದ ಯುವಕ “ಅಯ್ಯೋ ನೋಡ್ಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲಕ್ ಆಗಲ್ವ ಅಜ್ಜಿ , ನೋಡ್ ನನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು ಛೇ” ಎಂದು ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದ. ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ದ ಅಂಧನಿಗೆ ಪಾಪ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ವಯಸ್ಸಾದ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಜಿ ನಿಂತು ಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಕೂತುಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಕರೆದು ತನ್ನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಗನಗುತ್ತ ಅಜ್ಜಿ ಅವನ ಗಲ್ಲ ಸವರಿ “ನಿಂಗೆ ಪುಣ್ಯ ಬರ್ಲಪ್ಪ.. “ಎಂದು ಹರಸುತ್ತಾಳೆ.. ಇದನ್ನು “ಕಣ್ಣಿದ್ದವರು” ನೋಡಿ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರು..

ಒಬ್ಬ ಅಂಧ ತನಗೆ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮೊತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವ ನಾವು “ಮಾನವೀಯತೆ” ಮರೆತು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಮಾನವ ಮಾನವ ಸ್ಪಂದಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲವೇ “ಮಾನವ “ಜಾತಿಗೊಂದು ಅರ್ಥ..
ಬರಿಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡದೇ ಒಳಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಬದುಕು ಸುಂದರ.. ಲೈಫ್ ಇಸ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್ !