Look Up

ಆ ದಿನಗಳು…

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಗಾಡ್ ಫಾದರ್ ಇರ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈ ಬಿಡದೇ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಿ ಏನನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸದೆ ನಮ್ಮ ಗೆಲುವನ್ನೇ ಮಾತ್ರ ಬಯಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳವರು.
ಕೆಲವೊಬ್ಬರಿಗೆ ಅನೇಕ ಜನ ಗಾಡ್ ಫಾದರ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅಶೋತೋದು ಒಳ್ಳೆಯ ಜನ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಂಥವರನ್ನು ನಾವು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಅಥವಾ ಅವ್ರು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಕಣ್ಮರೆ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಾವು ಅದೆಸ್ಟೋ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರುತ್ತೇವೆ ,ಗೆಲುವನ್ನ ಕಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಅಂಥವರನ್ನು ನೆನೆದು ಅವರಿಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದರೂ ಅದು ಕಡಿಮೆಯೇ..

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಮೂರು ಜನ ಗಾಡ್ ಫಾದರ್ ಇದಾರೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಆ ಮೂರು ಜನ ನನಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಸುಂದರ ತೀರುವು ಕೊಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳವರು. ಅವರು ಮಾಡಿದ ಆ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದು. ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ನವೀನ ಸಜ್ಜನ್ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರಾದ ದೀಪಕ್ ಸಿ.

ಮೊದಲಿಗೆ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ನವೀನ ನನಗೆ ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ….
ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ನಾನು ೯೫.೩೬ ಶೇ. ತೆಗೆದು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಪ್ರಥಮ ಹಾಗೂ ತಾಲ್ಲೂಕಿಗೆ ದ್ವಿತೀಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕುರಿತು ನನಗೆ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಪಾಲಕರಿಗೆ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಾರಣ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಒಬ್ಬ ರೈತರಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಆದಾಯ ಕೃಷಿಯಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಗ ಮೂರುವರುಷದ ಸತತ ಬರಗಾಲದಿಂದ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗಳು ಕೈಗೆ ಬರದೆ ನಾವು ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಪರಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಓದುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಓದುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲೇಜು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿಯನ್ನೂ ತಾನಾಗೆ ಅರಿತು ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ನವೀನ ನನ್ನನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಕರೆದ.
ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು. ನವೀನ ಅಣ್ಣ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಲವು ಘಂಟೆ ಚರ್ಚಿಸಿ ನನ್ನ ಪಿಯುಸಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಪೂರ್ತಿ ವೆಚ್ಚ ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ. ಅಲ್ಲದೆ ಧಾರವಾಡದ ಜೆ .ಎಸ್ . ಎಸ್ .ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿಯೇ ಓದಲು ತಿಳಿಸಿದ. ಅವನ ಮಾತು ನನಗೆ ಇನ್ನು ನೆನಪಿದೆ ” ನೀನು ಓದಿ ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೋ.. ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ” ಎಂದಿದ್ದ.
ಜೆ .ಎಸ್ . ಎಸ್ .ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ. ಅವನ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ಕಷ್ಟ್ ಪಟ್ಟು ಓದಿದೆ . ದ್ವಿತೀಯ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.೯೧ ಪಡೆದು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಆರನೇ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದ್ದೆ!
ಅವನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಕ್ಕೆ ನಾನು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದೆ. ಅವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ನಾನು ಕಶು ಪಟ್ಟು ಓದಿ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದೆ ಆ ಮೂಲಕ ಅವನ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಉಸಿ ಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನವೀನ ಅಣ್ಣ ನಿನಗೆ ಅಂತರಾಳದ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!

ಮೊತ್ತೊಂದು ಮರೆಯಲಾಗದ ಘಟನೆ ಆಗಿದ್ದು ನಾನು ಎಸ್.ಜೆ.ಸಿ.ಇನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಾಂಗ ಮಾಡುವಾಗ
ನಾನು ಮೂರನೇ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಇರುವಾಗ ಆಗೊಂದು ಹೀಗೊಂದು ಕವಿತೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕೂಡಿಡಲು ಒಂದು ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಅದಾಗಲೇ ಜಿ.ಎಫ್.ಎ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ member ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತಿದ್ದೆ
.ದೀಪಕ್ ಸಿ ಅದರ ಫೌಂಡರ್ ಆಗಿದ್ದು ಅದೊಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಅದೊಂದು ದಿನ ನಾನು ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ!. ಅವರು ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟು ” ನನ್ನ ನಾಳೆ ಭೇಟಿಯಾಗು ,ಒಬ್ಬ ಕವಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ ” ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಮರುದಿನ ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾರಿನಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಆ ಕವಿಯ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯ ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು ” ನಿನಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಜಿ.ಎಫ್.ಎ ಸಂಸ್ಥೆ ಯಿಂದಲೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡೋಣ” ಎಂದರು. ನನಗೆ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯ ! ಅಲ್ಲೊಂದು ,ಇಲ್ಲೊಂದು ಕವಿತೆ ಬರೆಯೋನಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಭಾಗ್ಯ ಬಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಗಬೇಡ !
“ಇನ್ನಸ್ಟು ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರಿ.ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡೋಣ ” ಎಂದು ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ಮಾತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮರುವರ್ಷ ” ಎನ್ನ ತೊದಲು ನುಡಿಗಳು ” ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಬಿಡುಗಡೆ ಅದ್ದೂರಿಯಗಿ ಆಯಿತು. ನನಗೆ ” ಕವಿ ” ಪಟ್ಟ ಸಿಕ್ಕಿತು!
ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕವಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ನೀನು ಮಾಡಿದ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ದೀಪಕ್ ಸಿ.!

ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರು ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬರು ಈ ರೀತಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ.
ಮೊನ್ನೆ Housing.com ಅವರ https://housing.com/. ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಈ ಘಟನೆ ನೆನಪಾಯಿತು.ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಗೆಲುವಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಮೊತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೆಲಕು ಹಾಕಿ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆ ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿಸಿ.

ಹೊಸ ಬೆಳಕು…

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಒಂದು ಸಲ ಸತ್ತು ಬದುಕಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಹೊಸಬರಾಗಬೇಕು. ನೂತನ ಕನಸನ್ನು
ನನಸಾಗಿಸಲು. ಹಳೆ ನೆನಪು ಮರೆತು ಮತ್ತೆ ಜೀವಿಸಲು. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದು ಬೆಳೆಕು ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಹೊರತಂದ ಬೆಳಕದು. ಅಂತ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕಾದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿ ಮೂಡಬೇಕು. ಒಂದು ಸಂಚಲನ ಉಂಟಾಗಬೇಕು ಆವಾಗ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಹೊಸಬರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ ಹಾಗೂ ಏನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅನುಭವವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತೇನೆ.

ನಾನಾಗ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಾನು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ ಧಾರವಾಡದ
ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಯ ಜೆ.ಎಸ್.ಎಸ್. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಯಿದ್ದರೂ ಓದುವ ವಾತವರಹಣವಿರುವ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ. ಮೊದಲು ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಊಟ ,ವಸತಿ ಸೌಕರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು. ಹೊಸ ಗೆಳೆಯರು, ಸುಂದರ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯಿಂದ ಅದೇ ಮೊದಲ ಸಲ ಹೊರಬಂದಿದ್ದರೂ ಮನೆಯ ನೆನಪು ಬಾರದ ಹಾಗೆ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆರಮಾಗಿದ್ದೆ.

ಅದಾಗಿ ಆರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನನಗೆ ಹೋಂ ಸಿಕ್ಕ್ನೆಸ್ಸ್ ಕಾಡಲು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬಂಡ ಮೇಲೆ ದಿನವೂ ಏನೋ ನೆಗೆಟಿವ್ ವಿಚಾರಗಳು ಬರುತಿದ್ದವು. ಕಣ್ಣೀರೂ ತಂತಾನೆ ಹರಿಯುತಿತ್ತು. ಮೊದಮೊದಲು ಅದೂ ಸಹಜವಂತ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅದೊಂದಿನ ನನಗೆ ಅರಿಯದ ಹಾಗೆ
ಕಾಲೇಜು ಬಿಟ್ಟು ಊರಿಗೆ ಹೊಡಿಹೊಗೋಣ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಅಳತೊಡಗಿದೆ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಮರುದಿನವೇ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ರಜಾ ಹಾಕಿ ನಮ್ಮ ಸಂಬಧಿಕರ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ದಿನವಿದ್ದು ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸತೊಡಗಿದೆ

೧೫ ದಿನ ಕಳೆಯಿತು. ಅಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸಾದರು. ಮತ್ತೆ ನಾನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗೆ ಬಂದೆ. ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತದೇ ನೆಗೆಟಿವ್ ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತೆ ಅಳು . ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಗಾಬರಿ.
ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ನಾನು ಈ ರೀತಿ ಹಿಂಸೆ ಪಡುತಿರುವುದು ನೋಡಿ, ಕಾಲೇಜ್ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದು ಬಿಡು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಖುಷಿ ಮುಖ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಆದರೆ ಅಳು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಗಾಬರಿ. ಮತ್ತೆ ಒಂದು ವಾರ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ರಜೆ ಹಾಕಿದೆ. ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಕಾಲ್ ಕಳೆದೆ . ಆದರೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಒಬ್ಬ ಭವಿಷ್ಯ, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಹೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಡೆ ಕರೆದುಕೊಂಡರು. ಮೊದಲಿಗೆ ಅದು ಮಂತ್ರವಾದಿ ಮನೆಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.!

ಅವರು ನನಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟೆ. ” ನೀನು ಭವಿಷ್ಯ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿ, ಅದಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಈ ರೀತಿ ನೆಗೆಟಿವ್ ವಿಚಾರಗಳು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಮನಸು ಅನತಹ ವಿಚಾರದಿಂದಲೇ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗಿರುವುದು ” ಅಂದರು. ನಂತರ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕುಂಕುಮ ಮತ್ತು ಒಂದು ದಾರವನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಿದರು. ಅಮ್ಮ ನನ್ನು ಮಾತೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದೆವು
ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದರು ” ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿಗೆ ಓದಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ , ಈರಲು ಮನೆಯೆ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅಂತಹ ಅಡೆತಡೆಗಳ ಮಧ್ಯ ಎಷ್ಟು ಹುಡುಗರು ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸೌಲಭ್ಯವಿದೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾಲೇಜು ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರಯೋಜನ ತೆಗೆದು ಕೊಂದು ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಬಾ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಹೇಳು ನಾಳೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ. ” ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಳು
ಆ ಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಇನ್ನು ನೆನಪಿದೆ.
ಅದೇ ಕೊನೆ ನಾನೆಂದು ಅಳಬಾರದು. ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೇ ವಾಪಸ್ಸೂ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಅದರಂತೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟರು. ನಾನು ಪುನಃ ಹಾಸ್ಟಲ್ ಗೆ ಹೋದೆ. ಒಂದು ದಿನವೂ ನಾನು ಅಳಲಿಲ್ಲ . ಅಂತ ನೆಗಟಿವ್ ವಿಚಾರಗಳು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಮರಳಿಲ್ಲ. ಓದುವದೊಂದೇ ನನ್ನ ಗುರಿಯಾಯಿತು. ಪ್ರಥಮ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ. ೯೦%.
ಗಳಿಸಿದೆ. ಮರುವರ್ಷ ದ್ವಿತೀಯ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.೯೧% ಗಳಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಆರನೇ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ತೋಪ್ಪೆರ್ಸ್ ಲಿಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಫೋಟೋದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು
ಮಾತೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು ” ನಿನ್ನ ಭವಿಷ್ಯ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದೆ”. 🙂

ಹೀಗೆ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಅಡೆತಡೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬದುಕಿನಲಿ ನಮ್ಮ ಗುರಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಬೇಕು. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಗೆಲುವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಬದುಕಿನ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು.

ಮೊನ್ನೆ Housing.com  https://housing.com/. ಅವರ Look Up.ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ . ಈ ಘಟನೆ ನೆನಪಾಯಿತು.
ನಾಳೆಯಾ ಭರವಸೆಯ ದಿನಗಳು ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ತಾಳ್ಮೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗೆಲುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ .
ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಗೆಲುವಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಮೊತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೆಲಕು ಹಾಕಿ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆ ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿಸಿ.ಆ ನೆನಪನ್ನು ಮೊತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜೀವಿಸಿ.


ಭರವಸೆಯ(ಯೇ) ಬೆಳಕು..

ಈ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಭರವಸೆ ಇರಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಧೃತಿಗೆಡಬಾರದು. ಬದುಕು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.ನಾವು ಆ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ದೂರವಾಗಬಾರದು. ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಲೇ ಬದುಕಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸವೆಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಧೈರ್ಯವಂತರಿದ್ದರೂ ಬದುಕಿನ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ನಾವು ಕುಂಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ.ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಸೋತು ಸಾಯಲು ಕೂಡ ತಯಾರಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸೋಲು ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗ. ಸೋಲನ್ನೇ ಕೊನೆವೆಂದುಕೊಂಡರೆ ನಾವು ಏನನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಏರು ಪೇರುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುವುದೇ ಚಂದ .ಒಂದು ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಅದರದೇ ಆದ ತಯಾರಿ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಅಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಗೆಲುವು ಸಾಧ್ಯ. ಗೆಲ್ಲಲೆಂದೇ ಹೊರಟರೆ ಯಾವುದೂ ಅಡ್ಡಿಬರುವುದಿಲ್ಲ..
ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಸಣ್ಣ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿತ್ತು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸವಾಲೆಸಗುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳಿ …
ನನ್ನ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ ಅದು.. ನನ್ನದು ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕ ವಿಭಾಗ. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೂ ಅದಾಗಲೇ ನನ್ನ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಪಟ್ಟ ಕೆಲಸವಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಾನು ಟಿ.ಸಿ.ಎಸ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಚವಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು.ನಾನು ಒಟ್ಟು ೨೨ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮನಸು ಕುಗ್ಗುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಅನ್ನು ಬರೀ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದೆ..
ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಯಿತು. ಟಿ.ಸಿ.ಎಸ್ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಗುವ ಎಲ್ಲ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದೊಂದು ದಿನ ಬೆಂಗಳೂರಿನ “ಶ್ನೈಡೆರ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್” ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕರೆ ಬಂತು. ಮರು ದಿನವೇ ಪರಿಕ್ಷೆವಿರುವುದಾಗೀ ತಿಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಹುಟ್ಟೂರಿನಿಂದ ೫೦೦ಕಿ.ಮೀ ದೂರವಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಯಾವುದೇ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದೆ. ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮನೆ ದೂರವಿರುವುದರಿಂದ
ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡ್ ನಲ್ಲಿಯೇ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ರೆಡಿಯಾಗಿ ಆಫೀಸಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. (ಸ್ನಾನ ಮಾಡದೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದಿರುವುದು ಅದೇ ಮೊದಲ ಸಲ 😉 ).

ಪರೀಕ್ಷೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು . ಮೊದಲ ಸುತ್ತೂ ಮುಗಿಯಿತು. ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಅಧಿಕ ಅಂಕ ಪಡೆದಿದ್ದೆ.
ನಂತರ ಎರಡನೇ ಮೂರನೇ ಸುತ್ತು ಮುಗಿಯಿತು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಸಮಯ ಸಂಜೆ ೭ ಘಂಟೆ. Results ಹೇಳುವ ಸಮಯ. ನನ್ನೆದೆ ಜೋರಾಗಿ ಬದೆದುಕೊಳ್ಳುತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟು ೨೦ ಜನ ಕೊನೆಯ ಸುತ್ತಿನವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ೨೦ರಲ್ಲಿ ೧೧ಜನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.

ಮೊದಲಿಗೆ ೪ ಅನುತ್ತಿರ್ಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೊರ ಕಳಿಸಲಾಯಿತು. ನನಗೆ ಆಗ ಕೊಂಚ ಸಮಾಧಾನ. ಅದಾಗಿ ನನ್ನ ಹೆಸರೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೂ ೪ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹೆಸರು ಕೂಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ On Hold ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಮೊತ್ತೊಮ್ಮೆ Interview ಮಾಡಲಾಗುತ್ತೆ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊರಕಳಿಸಲಾಯಿತು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆಗ ನೀರಾಡಿತ್ತು.

ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ನಾವು ೫ ಜನ ಆಚೆಕಡೆ ಮೊತ್ತೊಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆವು ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ನಂತರ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದು ಕೂರಿಸಲಾಯಿತು. ಅದು ನಮಗೆ ಕೊನೆಯ ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಐದುಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು.ಐದು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರು ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸತೊಡಗಿದರು. ನಾವೇಕೆ ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸೇರಬೇಕು ? ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸವಿದ್ದರೆ ವಾರದ ಕೊನೆಗೂ ಆಫಿಸಿಗೆ ಬರಲು ಇಷ್ಟವಿದೆಯೇ ? ಅಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು  ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬಬ್ಬಾರಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟೆವು.ಅವರು ಆಚೆ ಹೋದರು.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಆಗ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಐದು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಹರ್ ಒಳಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕಿದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆಚೆ ಕಳಿಸಿದರು.” Congrats Vinay! you are selected. Next monday you are joining us” ಎಂದು ಕೈಕುಲುಕಿದರು.
ಮರುಜನ್ಮ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸಂತೋಷವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದಿತ್ತು ಈ ಬಾರಿ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ!

ಮೊನ್ನೆ Housing.com ಅವರ https://housing.com/lookup. Look Up ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಈ ಘಟನೆ ನೆನಪಾಯಿತು..

ಇಂದಿಗೆ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷವಾಯಿತು ನಾನು ಶ್ನೈಡೆರ್ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಆ ದಿನದ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿದೆ.
ಹೀಗೆ ಅಂತಹ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವುಗಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಸುಂದರವಾಗುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ನಾಳೆಯಾ ಭರವಸೆಯ ದಿನಗಳು ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ತಾಳ್ಮೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗೆಲುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ .

ನೀವು https://housing.com/lookup.ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಗೆಲುವಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಮೊತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೆಲಕು ಹಾಕಿ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆ ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿಸಿ.ಆ ನೆನಪನ್ನು ಮೊತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜೀವಿಸಿ.